Nie każdy grunt rodzimy nadaje się jako podłoże w budownictwie. Od podłoża gruntowego wymagana jest przede wszystkim odpowiednia nośność oraz odporność na zmiany nośności. Z tego powodu, w przypadku występowania gruntów słabszych lub o nieodpowiedniej nośności, należy wykonać odpowiednie zabiegi podwyższające parametry podłoża. Można to wykonywać albo przez wymianę gruntu (usunięcie istniejącego słabego gruntu i dowiezienie nowego, dobrego) albo przez ulepszenie istniejącego. Ze względu na olbrzymie koszty dowozu nowego gruntu oraz trudności z jego znalezieniem, metoda ulepszenia (stabilizacji) na miejscu jest dziś powszechnie stosowana.

Stabilizacją gruntów nazywamy stosowanie odpowiednich metod trwałego wzmacniania i utrwalania gruntów w celach budowlanych.

 

Grunty można stabilizować przez:

  • ulepszanie ich uziarnienia dodatkami innych gruntów (mieszanki optymalne),
  • stosowanie domieszek cementu, wapna, aktywnych popiołów lotnych (zwiększenie nośności gruntu),
  • stosowanie domieszek asfaltu,
  • stosowanie specjalnych związków chemicznych w celu zwiększania nośności gruntu.
  • stabilizacja, grunt, ziemia, siatka, stabilizacja gruntu, grunty, zagęszczanie, piach, ziemi, stabilizacja ziemi

 

Nieodzownym warunkiem pomyślnego stosowania każdej z metod stabilizacji jest odpowiednie zagęszczanie stabilizowanego gruntu a wybór metody stabilizacji zależy m.in. od:

  • warunków gruntowo-wodnych,
  • dostępnych materiałów,
  • oszacowania kosztów,
  • dostępnego czasu na wykonanie pracy.

 

Roboty stabilizacyjne składają się z następujących etapów:

  • zbadania gruntów,
  • wybór metody stabilizacji i określenie zawartości materiałów stabilizujących,
  • przygotowanie (rozdrobnienia) gruntu,
  • wyrównanie i zawałowanie,
  • rozłożenie lub dozowanie "stabilizatora",
  • mieszanie,
  • zagęszczenie (najczęściej w wilgotności optymalnej),
  • pielęgnowanie do czasu stwardnienia mieszanki gruntu z dodatkami